Przejście podziemne o świcie
Podziemne przejście, w którym światło rozbija się o wilgotny beton, istnieje tylko przez kilka minut dziennie. O świcie, zanim miasto się obudzi, mgła wdziera się do środka i zmienia surową architekturę w scenografię. Kompozycja celowo łamie symetrię: pojedynczy punkt świetlny po lewej, pusta przestrzeń po prawej, po której prowadzi wzrok ciemny tunel. To nie jest miejsce, które fotografuje się na pocztówkę. To miejsce, w którym światło udaje, że ma nadzieję, a beton nie ma złudzeń. Kadr powstał bez korekcji koloru, dokładnie tak, jak zarejestrowała go matryca — chłodny, wilgotny, prawdziwy.